La ĥoro de la mortotimo psalmas post la barilo. Lepruloj, blukorpaj pestuloj kroĉas sin al la vivo. La frenezulo ekiras al la urbo. La ventego repelas lian voĉon.
— Mi estas la vivanta pesto (я – живая чума)! Leprosango makulas mian mantelon (прокажённая кровь пачкает мой плащ: makulo – пятно). Hahahaha! Mi sternos ĝin sur la palacojn (я постелю его на дворцы)... –ita... –rigi... –don...
La ventokaprico disŝiras la plion (порыв: «каприз» ветра обрывает остальное: «большее»).
— Mi estas la vivanta pesto! Leprosango makulas mian mantelon. Hahahaha! Mi sternos ĝin sur la palacojn... –ita... –rigi... –don...
La ventokaprico disŝiras la plion.
La devo vipas je konscio la mahometanon (долг бьёт по сознанию мусульманина: vipi – хлестать). Ankoraŭ alia (ещё другой = ещё один). La teruro (ужас). En la urbo vivas lia virino kun infano (в городе живёт его женщина с ребёнком). La infano estas pli ol la virino (ребёнок – больше, чем женщина)... Li ekkaptas la pafilon (он хватает ружьё), ektiras la ĉanon (дёргает курок). La kuglo celperdas (пуля не попадает: «теряет цель»: perdi – терять). Ekscito tremigas liajn manojn (возбуждение заставляет дрожать его руки)... Li ripetas (он повторяет)... Ne trafas (не попадает)... Ruĝa furoro sufokadas lin (раскалённая, пылающая: «красная» ярость душит его), ekflamigas lian cerbon (воспламеняет его мозг: flamo – пламя)... Li denove celas (он снова целится)...
— Rabia hundo (бешеная собака), mortaĉu (сдохни: morti – умереть)! Ci (ты)... ci... devas mortaĉi (должен сдохнуть)... ci, rabia...
La devo vipas je konscio la mahometanon. Ankoraŭ alia. La teruro. En la urbo vivas lia virino kun infano. La infano estas pli ol la virino... Li ekkaptas la pafilon, ektiras la ĉanon. La kuglo celperdas. Ekscito tremigas liajn manojn... Li ripetas... Ne trafas... Ruĝa furoro sufokadas lin, ekflamigas lian cerbon... Li denove celas...
— Rabia hundo, mortaĉu! Ci... ci... devas mortaĉi... ci, rabia...
Subite ringo de muskolaj brakoj (внезапно кольцо мускулистых рук) premas suben liajn brakojn (сжимает вниз его руки). La armilo falas teren (оружие падает на землю). La ringo ne cedas (кольцо не ослабевает: cedi – уступить, поддаться), spasme tenas lin (судорожно держит его). Li baraktas (он мечется: barakti – метаться, барахтаться, трепетать)... fine elŝiras sin (наконец, вырывается).
Kun sangvualitaj okuloj (с налитыми кровью глазами: sango – кровь) du viroj staras unu kontraŭ alia (двое мужчин стоят друг против друга: «один против другого»). La du gurdistoj (два охранника). En la mieno de la unua (в выражении лица первого) baraktas la ruĝa furoro (трепещет пылающая ярость), en tiu de la alia (в том /выражении лица/ другого) grimacas bigota fanatismo (кривится ханжеский фанатизм: grimaci – гримасничать, кривляться).
— Ne! Ne mortigu lin (не убивай его: morti – умереть)! Ĉu vi ne aŭdis (разве ты не слышал)? Dio sendis lin (Бог послал его). Ĉu vi ne aŭdis?! Ne! Ne mortigu lin! Mi ne volas (я не хочу), mi ne lasas (я не позволяю)...
Subite ringo de muskolaj brakoj premas suben liajn brakojn. La armilo falas teren. La ringo ne cedas, spasme tenas lin. Li baraktas... fine elŝiras sin.
Kun sangvualitaj okuloj du viroj staras unu kontraŭ alia. La du gurdistoj. En la mieno de la unua baraktas la ruĝa furoro, en tiu de la alia grimacas bigota fanatismo.
— Ne! Ne mortigu lin! Ĉu vi ne aŭdis? Dio sendis lin. Ĉu vi ne aŭdis?! Ne! Ne mortigu lin! Mi ne volas, mi ne lasas...
Fora krio kantas en la vento (далёкий крик поёт на ветру): "mi estas la vivanta pesto".
La du gardistoj ekluktas (два охранника начинают бороться). Muskoloj streĉiĝas (мышцы напрягаются: streĉi – напрячь, натянуть). Spirado stertoras (дыхание хрипит). Sanga muko fluas (кровавая слизь течёт). Beste sovaĝa fariĝas tiu (по-звериному диким делается тот), kiu petegis ĝis nun (кто умолял до сих пор). Vivo kaj Morto ŝiras (Жизнь и Смерть рвут), taŭzas unu la alian (треплют друг друга).
"Leprosango makulas mian mantelon!... Hahahaha!"
Fora krio kantas en la vento: "mi estas la vivanta pesto".
La du gardistoj ekluktas. Muskoloj streĉiĝas. Spirado stertoras. Sanga muko fluas. Beste sovaĝa fariĝas tiu, kiu petegis ĝis nun. Vivo kaj Morto ŝiras, taŭzas unu la alian.
"Leprosango makulas mian mantelon!... Hahahaha!"
*
La vento ankoraŭ siblas (ветер ещё шипит), fajfas mokan melodion (свистит насмешливую мелодию). Ĉe la horizonto viola lumo heliĝas (у горизонта фиолетовый свет бледнеет: hela – яркий; светлый). La fantomlumo disfluas (призрачный свет растекается: fantomo – призрак) super la detruita pejzaĝo (над уничтоженным пейзажем).
La vento ankoraŭ siblas, fajfas mokan melodion. Ĉe la horizonto viola lumo heliĝas. La fantomlumo disfluas super la detruita pejzaĝo.
Silento (тишина)... silento... kortremiga silento (приводящая в трепет тишина: koro – сердце)... La ĉiela fajrodisko (небесный огненный диск) el la fendiĝintaj nuboj (из разошедшихся туч: fendiĝi – расколоться, треснуть) ĵetas radiojn al du senmovaj figuroj (бросает лучи на две неподвижные фигуры). Paralizita rigardo de la pravoslavo (застывший: «парализованный» взгляд православного) fiksiĝas al du sangaj (фиксируется, закрепляется = пристально смотрит на два налитых кровью: «кровавых»: fiksi – зафиксировать, закрепить) senmove vitraj okuloj (неподвижно стеклянных глаза)...
La suno desegnas monstroombrojn sur la sablo (солнце рисует тени чудовищ на песке: desegni – рисовать, чертить, ombro – тень).
Silento... silento... kortremiga silento... La ĉiela fajrodisko el la fendiĝintaj nuboj ĵetas radiojn al du senmovaj figuroj. Paralizita rigardo de la pravoslavo fiksiĝas al du sangaj senmove vitraj okuloj...
La suno desegnas monstroombrojn sur la sablo.
Unu el la kvar
(Один из четверых)
Rufus adiaŭis de siaj geamatoj (Руфус попрощался со своими любимыми /людьми/). Tia disiĝo ofte okazis (такое расставание часто случалось: disiĝi – расстаться, разойтись). Li estis soldato (он был солдатом/рядовым) en la ekzekutista taĉmento (в отряде палачей: ekzekuti – казнить) ĉe la pretorio en Jerusalemo (при претории в Иерусалиме). Nun la deĵora devo (теперь долг дежурства, служебная необходимость: deĵori – дежурить) vokis lin (звала его). Post kelkaj tagoj denove li havos tempon (через несколько дней снова у него будет время) por ĉirkaŭpreni la blankan korpon de sia virino (чтобы обнять: «обхватить» белое тело своей женщины: preni – брать) kaj kisi la frunton de sia fileto (и поцеловать лоб своего сынишки). Tamen hodiaŭ volonte li estus restinta (однако сегодня охотно он остался бы) ĉe sia familio (у своей семьи), ĉar la tago promesis ion eksterordinaran por li (потому что день обещал нечто необычайное для него). Eble tiun ĉi tagon efektiviĝos lia sola deziro (возможно, в этот день осуществится его единственное желание: efekiva – действительный, настоящий) kaj flugos for de li la doloro (и улетит прочь от него = и оставит его боль), kiu konstante turmentis lian patran koron (которая постоянно мучила его отцовское сердце).
Rufus adiaŭis de siaj geamatoj. Tia disiĝo ofte okazis. Li estis soldato en la ekzekutista taĉmento ĉe la pretorio en Jerusalemo. Nun la deĵora devo vokis lin. Post kelkaj tagoj denove li havos tempon por ĉirkaŭpreni la blankan korpon de sia virino kaj kisi la frunton de sia fileto. Tamen hodiaŭ volonte li estus restinta ĉe sia familio, ĉar la tago promesis ion eksterordinaran por li. Eble tiun ĉi tagon efektiviĝos lia sola deziro kaj flugos for de li la doloro, kiu konstante turmentis lian patran koron.
Disciplinsklava (раб дисциплины, подчинённый дисциплине: sklavo – раб), tre vulgara (очень вульгарный, грубый), eĉ kruela li estis (даже жесток он был), sed ĉiufoje (но каждый раз), kiam li rigardis al la blindaj okuloj de sia fileto (когда он смотрел в слепые глаза своего сынишки), stranga emocio regis lin (странное волнение овладевало им: regi – править, властвовать). Korŝiran taŭzantan doloron li portis en si (душераздирающую изматывающую боль он носил в себе: ŝiri – рвать) kaj enviis la patrinon (и завидовал матери), kiu havis larmojn (у которой были слёзы). La eta blindulo havis ĉion el li (маленький слепец имел всё от него: «из него»), kio estis nomebla (что можно было назвать: nomi – называть) — homa (человеческим). Ne mirinde (не удивительно: miri – удивляться)! ONI edukis lin en kazernoj (/люди/ воспитывали его в казармах) kaj lia sintenado devis respeguli ĉie (и его поведение должно было отражать везде: spegulo – зеркало) la potencon de Romo (могущество Рима). Ne koro (не сердце), sed disciplino batadis en lia brusto (но дисциплина билась в его груди). Tiu sensenta disciplino nur tiam eksilentis (эта бесчувственная дисциплина только тогда замолкала: sento – чувство), kiam la infanaj manetoj karese palpadis lian vizaĝon (когда детские ручки нежно ощупывали его лицо). Tiam la katenoj de la ĉiama disciplino falis (тогда оковы постоянной дисциплины спадали), kaj li fariĝis (и он становился) — homo (человеком).
Redoni la vidon al la blinduleto (вернуть зрение маленькому слепцу: doni – дать, vidi – видеть) estis lia sola deziro (было его единственным желанием), sed nek la ĥaldeaj saĝuloj (но ни халдейские мудрецы), nek la plej famaj sorĉistinoj povis helpi (ни самые знаменитые колдуньи не смогли помочь: sorĉi – колдовать), eĉ la potencaj dioj de Romo (даже могущественные боги Рима) montriĝis senpovaj (оказались бессильными: montri – показывать). Kiom da espero neniiĝinta (сколько погибшей надежды: nenio – ничто, neniiĝi – исчезнуть, уничтожиться)!
Disciplinsklava, tre vulgara, eĉ kruela li estis, sed ĉiufoje, kiam li rigardis al la blindaj okuloj de sia fileto, stranga emocio regis lin. Korŝiran taŭzantan doloron li portis en si kaj enviis la patrinon, kiu havis larmojn. La eta blindulo havis ĉion el li, kio estis nomebla — homa. Ne mirinde! ONI edukis lin en kazernoj kaj lia sintenado devis respeguli ĉie la potencon de Romo. Ne koro, sed disciplino batadis en lia brusto. Tiu sensenta disciplino nur tiam eksilentis, kiam la infanaj manetoj karese palpadis lian vizaĝon. Tiam la katenoj de la ĉiama disciplino falis, kaj li fariĝis — homo.