Добры дзень, радзімая, добры дзень, каханая!

Зноў паштоўку шлю табе, можа як дайдзе…

Толькі не хвалюйся там – нават не паранен я,

Мы ўсе тут вучымся на чужой бядзе!

Ой-ёй-ёй, ой, Божа ж мой!

Ой-ёй-ёй, што ж тэта са мной?

А ў Анголе ўсё не так… у марах Беларусь мая!

Веру, што ўсё скончьшда, я звярнусь дамоў.

Моцна абдыму цябе, пацалую горача…

I пасля на чарачку запрашу сяброў

Ой-ёй-ёй, ой, Божа ж мой!

Ой-ёй-ёй, што ж тэта са мной?

Вось і ўсё, каханая, выбачай, што коратка.

Чую вой – заходзяць зноў з поўдня «Міражы»…

Дасылаю нітачку з абгарэлай вопраткі,

Калі што і здарыцца – маме не кажы!

Ой-ёй-ёй, ой, Божа ж мой!

Ой-ёй-ёй, што ж тэта са мной?