Сіз өзіңізге қажет жұмысты жақсартуға және алда тұрған міндеттерді табысты шешуге тырысасыз ба? Немесе сіз тек істі аяқтау үшін қолыңыздан келгенше жұмыс істейсіз бе?

Менің әкем бұл туралы баяғыда бір күні көшеде келе жатқанда ойлаған болатын. Ол баспалдақта қабырғаны бояп жатқан адамды көрді. Ол щеткасын алға-артқа жылжытып: оңды-солды, оңды-солды қозғалта берді. Ол өз жұмысына жөнді қарамады және басқа нәрсе туралы ойлап тұрғаны анық болды. Әкем ойлады: «Ужас, бұл қандай азапты және қызықсыз жұмыс» деді.

Бірнеше минуттан кейін ол кеңсеге кіріп, онда бір әйел отырды және ескі адрестік машинаны қағып жатыр, ондағы пернелерді басып, тұтқаны жоғары және төмен айналдыру керек екен. Ол ән айтуға ырғақ әкелетін метрономға ұқсайтын машинаның дыбысына ақырын ғана күңкілдеп отырды. Әкем, оның жұмыс ырғағын метроном емес, машинаның жұмысын реттейтін, жүрек ырғағы екенін түсінді. Ол бағанағы қылқаламмен салатын суретшіге ақылмен оралып ойланды: «Ол қазір жоқ, және ол бұл әйелдің жұмысын көрмегені өкінішті». Әйел өз жұмысынан шынымен ләззат алып отырды.

Менің ойымша, біз жұмыстан тек оған инвестиция салатын нәрсені аламыз, және егер біз бірдеңе алғымыз келсе, біз жұмысты қызығушылықпен орындауымыз керек, әсіресе егер біз жақсы және пайдалы нәрсеге қол жеткізгіміз келсе. Жақсы және пайдалы істер ынта мен қызығушылықпен жасалуы керек.

Егер жұмыс құлдық ретінде жасалса, онда оның жемісін пайдаланатын адамдар біздің жойқын салқындығымызды сезінеді. Мен бұл суретші туралы ойладым, ол әйелі мен балаларын тамақтандыру үшін жұмыс істеген шығар, дегенмен оның өмір сүру салты – амал жоқ, ақша үшін ғана жұмыс істеп, жұмыстан тезірек үйге қарай «құтылу» болса, бұндай өмір оның отбасына теріс әсер ететініне сенімдімін.

Көптеген адамдар, әсіресе шіркеулерде, мешіттерде көп уақыт пен ақшаны ұйымдастырылған қайырымдылыққа жұмсайды, ақшаны кесте бойынша береді немесе жинайды, осылайша олар іштей өздігінен пайда болатын махаббат пен жақсылық әрекетіне мүмкіндік береді.

Сіз не істесеңіз де, оны құлшыныспен, ұқыптылықпен және сүйіспеншілікпен жасаңыз – тіпті күміс ыдыстарды жылтыратсаңыз да. Күмісіңізді патшаларға сай етіп жылтыратыңыз. Күнделікті жұмысыңызды қуанышпен, көңіл толумен және ризашылықпен жасаңыз.

Сыйлық бергенде оны махаббатпен беріңіз. Дұға еткенде мағынасы әлдеқашан жоғалған сөздерді қолданбаңыз. Шын жүректен және құлшыныспен дұға етіңіз. Сіздің дұғаларыңыз өмір мен динамизмге (әрекетпен дәлелдеу) толы болуы керек. Бұл сіздің бір бөлшегіңіз болуы керек.

Біз өзімізден тыс бар ақиқатқа оралмайынша, біз болмысымыздың шұңқырынан ешқашан шықпаймыз. Менің ойымша, бүгінгі біздің әлемді шарлаған үмітсіздік сезімі біздің әлсіздігіміз бен өмірімізден «құтылу» үшін пайда болған тұманға ұқсайды.

Сіз «құтылғым келеді» деп өмір сүресіз бе, әлде ішкі қуаныш пен бақытқа толы өмірді сүресіз бе – бұл сізге ғана байланысты. Сіз өзіңіздің таңдауыңызды жасап көріп, өміріңіздің болашағында не болатынын нақты анықтауыңыз керек.