Исаак (?) — кн. Дарье Отаровне (?), кн. Параскеве Заловне (?). б. м. б. д.
(177)
ჩემო ყ(ო)ვლად მოწყალევ დედავ ბატონო, პრწყ(ი)ნვალევ კნეინა დარია ოთარუვნა.
ქ(რისტე)
აწ რაცაოდენ თქვენს პრწყინვალებას ჩემგნით ეკადრებოდეს, იმგვარათ თაყვანისცემას და ჩემს მოწყალეს ხელს კოცნას მ(ო)გახსენებ. ვიცი თქვენის მოწყალის გუნებისაგან, რომ ჩვენს ანბავს მ(ო)იხსენებთ. ღ[ვ]თითა და თქვენის ლოცვით უჭირველათ გახლავართ. შენუმამიკვდები, კარგათ ვარ, უჭირველათ, მაგრამ თქვენის უწიგნობისათვინ დიდათ შეწუხებული გახლავარ, აგერ, ორი თვეა თქვენი წიგნი არ მამსვლია.
[Подписано на полях слева тем же почерком]
პოლკოვნიცას გოგიას ჩემაგიერ თაყვანისცემა მოახსენეთ. ეგრეთვე, ვისაც ვიცნობდე, ყველას მ(ო)კითხვა მ(ო)ახსენეთ.
(177RS) თქვენ მე მწერდით სამდურავს, რ(ო)მ წინგს არ მწერ(ო). მე ყ(ო)ველთვის მოგართმევ ხვალმე, მაგრამ თურმე იკარგება, თ(ო)რემ რ(ო)გორ არ მ(ო)გერთმეოდათ, თქვენ რ(ო)მ წიგნი არ მ(ო)გწერო, გაშინჯეთ ვის უნდა მივწერ(ო).
ჩემო მ(ო)წყალევ ბატ(ო)ნო, ვითხოვ თქვენს წიგნსა და ანბავს ნუ დამაკლებთ, მიბძანებდეთ ხვალმე, თქვენი საქმისა რა ქენით, მიბძანეთ. ვიცი, რ(ო)მ პეტრებუხს დიაღ უხარჯობით შეწუხებული იქნებით.
[Подписано на полях слева тем же почерком]
ქ(რისტე)
ამ ზამთარს ვეცდები დავეთხოვ(ო), წამ(ო)ვიდე თქვენს სანახავათ
(178) მაგრამ რავქნა. ღ[მერ]თ[მა]ნ ხომ იცის, მინდა, რომ აქიდამ მ(ო)გართვა სახარჯო, მაგრამ ვერავისთვინ გამ(ო)მიტანებია. ამაზედ ვარ დაღ(ო)ნებული. ღ[მერ]თსა ვთხოვ, რ(ო)მ ეგების ასეთი კაცი წამ(ო)ვიდეს, რომ ცოტა რამ სახარჯო მოგართ(ო).
თქვენი შვილი ისაკ მ(ო)გახსენებ
[Подписано тем же почерком внизу страницы]
ქ(რისტე)
ჩემო ტკბილად საყვარელო დაო ბატ[ო]ნო კნეჟნა პარასკევია ზალოვნა,
მრავალი მოკითხვა და თვალსა და პირს კოცნა მამიხსენებია. ვიცი, ჩვენს ანბავს იკითხავთ. უჭირველათ გახლავართ. წყალ(ო)ბას ვითხოვ, თქვენს წიგნსა და ანბავს ნუდამაკლებთ.
[Подписано на полях слева тем же почерком]
მირველამ ივანუშკამ მოკითხვა მოგახსენეს.
თეიმურაზმა მოკითხვა მოგახსენეს.
(178RS) ქ(რისტე)
ეს წიგნი დაწერილი მქონდა, ვმადლობ ღ[მერ]თსა, თქვენი წიგნი მ(ო)მივიდა, უჭირველობის ანბავი. ღ[მერ]თ[მა]ნ ისრე თქვენ გახარ(ო)თ, რ(ო)გორც მე თქვენის წიგნის ნახვით გავიხარე. დიდი შეწუხება გებძანათ ჩემის უწიგნობისათვინ. არ ვიცი, ღ[მერ]თ[მა]ნ ხომ იცის, რა უნდა ვქნა. ვისაც წამსვლელს მანდ შევეყრები ხვალმე, ყ(ო)ველთვინ წიგნს ვატან თქვენთან, მაგრამ: თურმე ჩემის უბედურ(ო)ბით იკარგება და არ მოგდისთ. თ(ო)რემ როგორ იქნება თქვენვე გაშინჯეთ, ოთხი თვე გავიდეს რომ თქვენ წიგნი არ მოგართვა.
Перевод:
(177) Со Христом!
Как подобает вашей превосходительной персоне, почтительно кланяюсь вам и целую руки. Так как знаю, что вы по вашему сердечному благородству желаете известиться обо мне. Милостью Божией и вашими молитвами я благополучен. Не беспокойтесь. Дела мои вправду хороши, не имею нужды ни в чем, только беспокоюсь, что писем ваших нет. Уже два месяца, как не получал от вас ни одного письма.
[Подписано на полях слева тем же почерком] Прошу передать мое почтение полковнице Гогии. Мои поклоны всем, кто меня знает. (177RS) Вы досадуете на меня, что не пишу вам писем. Однако писал вам часто, только видно письма не дошли. И как бы я вам мог не написать? Если не писать вам, то кому тогда и писать?
Милостивая госпожа матушка, прошу мне писать и посылать мне известия. Прошу известить, как обстоят ваши дела. Я знаю, что у вас в Петербурге денежные затруднения.
[Подписано на полях слева тем же почерком] Со Христом! Я постараюсь этой зимой взять отпуск и поехать посетить вас. (178) Но что мне делать? Бог свидетель, что я хочу послать отсюда денег, но не нахожу никого, с кем бы я мог их передать. Это меня очень огорчает. Молю Бога, чтобы по возможности когда-нибудь человек отсюда поехал к вам, чтобы я мог передать с ним деньги. Кланяюсь Вам, сын Ваш Исаак
[Подписано тем же почерком внизу страницы]
Со Христом! Моей возлюбленной сестре, госпоже княгине Параскеве Заловне, кланяюсь и целую глаза и в губы. Знаю, что Вы ждете от меня известий. Мы благополучны. Прошу вас будьте милостивы и не заставляйте меня ждать известий от вас.
[Подписано на полях снизу тем же почерком] Мирвела (?), Иванушка Вам кланяются. Теймураз Вам кланяется.
(RS) Со Христом! Я уже написал это письмо, когда благодаря Богу пришло ваше письмо с известием, что вы благополучны. Да порадует вас Господь так же, как меня порадовало это письмо. Вы тяжело переживали, что не получали мои письма. Я не знаю — один Господь знает — что я еще могу сделать. Каждый раз, когда я нахожу кого-то, что едет к вам, я стараюсь дать ему с собой письмо. Но, к моему несчастью, письма верно все время теряются и до вас не доходят. Пожалуйте рассудите сами: как бы я мог не писать к вам четыре месяца кряду?
№ 1453, Bl. 177–178
Грузинский — мхедрули
Без конверта и печати
Филигрань: олень