К книге
Исландские королевские саги о Восточной ЕвропеГлава 6 «Сага об Олаве Святом». § 6.4. «Красивая кожа». Текст
36%
Глава 6 «Сага об Олаве Святом». § 6.4. «Красивая кожа». Текст
94

Публикуется по изданию: Fagrskinna – Nóregs konunga tal / Bjami Einarsson (ÍF. B. XXIX). 1984. Bls. 55-364.

XXVII. kapítuli

Sonr Haralds ens hárfagra var Bjgrn faðir Guðroðar, fǫður Haralds grenska, þess er átti Ástu, dóttur Guðbrands kúlu. Þeira sonr var Óláfr digri, er fór ór landi á œsku aldri ok með hónum Hrani, fóstrfaðir hans. Óláfr barðisk fyrsta sinni austr við Sótasker, en síðan fór hann í Eystrasalt ok barðisk austr í Eysýslu ok hafði þar gagn. Þriðja sinni barðisk hann á Finnlandi austr ok hafði betr. Fjórða sinni barðisk hann í Suðrvík í Danmgrk ok fekk gagn, fimmta sinni í Kinnlimafirði við riddaraher ok hafði þar sigr. Því næst for hann vestr til Englands ok barðisk við Lundúnabryggjur við Dani, er þá herjuðu ok gørðusk víkingar, sem segir Sighvatr skald: […] (Bls. 167)

* В – i Œysilo; А – í Eysýslu

XXIX. kapítuli

[…] Sveinn jarl fór suðr til Danmarkar ok þaðan austr til Svíþjóðar á fund Óláfs 3 Svíakonungs ok sagði hónum þessi tíðendi. Óláfr konungr tók vel við jarlinum ok bauð hónum at vera með sér í Svíþjóðu, en hann vildi herja um sumarit í Austrríki, ok svá gorði hann. Ok er hausta tók var hann kominn austr í Kirjálaland, fór þaðan upp í Garða* með herskildi, tók þar sótt ok andaðisk.

Einarr þambarskelfír for aptr til Svíþjóðar ok var þar marga vetr í Svíakonungs ríki eða á Norðhelsingjalandi olc stundum í DanmQrk.

Óláfr konungr enn digri lagði þá undir sik allan Nóreg austan frá Elfi ok norðr til Gandvíkr. […] (Bls. 177–178)

* В – Garðar; А – Garðaríki

XXX. kapítuli

[…] Með ráði vina sinna gorði Óláfir konungr sætt við Svíakonung, fékk Ástríðar dóttur hans, ok var þeira dóttir Úlfhildr, er gipt var Ótta (hertoga í Brúnsvík, þaðan var Ótta keisari kominn, sonr Heinreks hertoga). Óláfr svenski gipti síðan Ingigerði dóttur sína Jarizleifi konungi, syni Valdamars konungs í Hólmgarði, ok sen-dusk þau Óláfr konungr í Nóregi ok Ingigerðr margar gersimar sín á millum ok trúnaðarmenn.

Þá var Rǫgnvaldr jarl Úlfssonr í Garðaríki, frændi Ingigerðar dróttningar. Hann var enn mesti vinr Óláfs konungs, sem sagði Sighvatr, þá er hann var aptr kominn ór sendiferð, er Óláfr konungr hafði sent hann austr í Garðaríki****:

Fast skaltu, ríkr, við ríkan

Rggnvald, konungr, halda,

hann es þýðr at þinni

þǫgrf nǫtt ok dag, sgttum.

En hverrs austr vill sinna

– jafnmælt es þat – stafni,

þengill, þinna drengja

þar á hald und Rggnvaldi.

(Bls. 179–180)

– Jariz-; А – Uris-

** B-l, B-2 — Valda-; А, В — Valdi-

***B – Í;A — af

**** В – austr í Garðaríki; А – til Hólmgarðs

XXXI. kapítuli

[…] Þórir hundr var ok ríkr maðr, hann hafði farit til Bjarmalands ok drepit þar ríks manns son, er Karli hét, er farit hafði með hónum. Óláfr konungr sendi menn at taka Þóri, ok fekk hann nauðuliga grið fyrir illvirkit ok fór ór landi. Margir aðrir lendir menn gørðusk konungi ótrúir í ráðum sínum. […] (Bls. 182)

XXXIV. kapítuli

Þá er þrettán vetr váru liðnir frá Nesjaorrostu, fór Óláfr konungr ór landi. Hann Ю.2 var austr í Neríki ok dvalðisk þar um hríð með Sigtryggi, fǫður ívars, fǫður Sóna, fǫður Karls jarls, ok þá er vára tók ok ísa leysti, fór Óláfir konungr út í Svíþjóð á fund Qnundar konungs, mágs sins. Hann gaf Óláfi konungi skip, ok for hann síðan austr í Garðaríki á fund Jarizleifs* konungs ok fekk þar góðar viðtgkur; var þar an-nan vetr ok hafði þar Magnús son sinn með sér. Hans móðir hét Alfhildr.

Á þeiri stundu, er Óláfir konungr dvalðisk í Garðaríki, [fóru margir vinir hans ep-tir hónum norðan ór Nóregi, ok spurði hann gll tíðendi, þau er gørðusk í landinu. Þat sumar, er Óláfr konungr fór í Austrríki,] þá fór Hákon jarl vestr til Englands eptir festarmey sinni, en þá er hann fór vestan með langskipi, kom at hónum stormr veðrs, ok týndisk jarlinn ok gll skipsóknin, ok kómu þessi tíðendi um haustit til Nóregs, ok sama haust eptir kómu þau aptr til Englands. […]

Eptir þetta sendu vinir Óláfs konungs hónum orð, at þá var landit hǫfðingjalaust ok báðu hann aptr fara til ríkis sins. Óláfr konungr skipaðisk við orðsending þeira ok gorði ferð sína eptir jól, setti þar eptir Magnús son sinn til fóstrs með Jarizleifi konungi, en hann sjálfr ok lið hans for austan at ísum um vetrinn allt til hafs, en þá er vára tók, for hann yfir hafit ok svá til Svíþjóðar til Qnundar konungs, mágs sins, ok fekk hann hónum lið, ok þáðan for hann til Helsingjalands. […] (Bls. 197–199)

– Jaruz-; A – Jariz-

** [fóru… Austrriki] отсутствует в В

*** В – um; А – meðan hest

Предыдущая главаГлава 94 из 261Следующая глава