Публикуется по изданию: Fagrskinna – Nóregs konunga tal / Bjami Einarsson (ÍF. В. XXIX). 1984. Bis. 55-373.

XXIII. kapítuli

2 Óláfr digrleggr, sonr Haralds ens hárfagra, var faðir Tryggva konungs þess er átti Ástríði, dóttur Eiríks bióðaskalla sunnan af OprostQðum. Þeira sonr var Óláfr, er á bamsaldri fór með móður sinni í ókunn lgnd (frá) hónum ok gllum hans ætt

⁵ (mgnnum), nam fóstr ok uppfœzlu austr í Hólmgarði með Valdamari gamla, þróaðisk ok óx hvárttveggja með afli ok vetratali ok þó mest með vizku ok atgervi allri, þeiri er prýða má góðan hǫfðingja. Hann hafði rnikinn metnað, sem vert var, af konungi ok gllum hans mgnnum.

6 Valdamarr konungr setti Óláf hǫfðingja brátt innan hirðar ok at stjóma hermgnnum þeim, er vgrðu lgnd konungs ok mikluðu ríki Garðamanna. Oláfr vann

9 margs konar frægð í Garðaríki ok víða um Austrvegu, í Suðrlgndum ok í Vestrlgndum, sem segir Hallfroðr vandræðaskáld: […]

(Bls. 141–143)

XXVI. kapítuli

17 Eiríkr lagði þá undir sik Nóreg svá sem áðr var sagt, ok þeir tveir brœðr váru jarlar ok var Eiríkr ríkari. Hann átti Gyðu, dóttur Sveins Danakonungs. Þeira sonr var Hákon. Eiríkr var hermaðr mikill mikla ævi ok langa ok allra manna sigrsælastr. Hann gorði frægðarverk þat, at hann drap Tíðenda-Skopta, er fyrr var ritat, ok annat sinni barðisk hann austr á Gautlandi ok herjaði þar víða, drap mikit folk ok tók sumt hǫndum ok lét leiða til skipa, ok var leyst út með miklu fé. Et þriðja sinni barðisk hann við Jómsvíkinga, et fjórða sinni í Eyrarsundi, hrauð þar fjórar skeiðar af Dgnum. Ena fímmtu orrostu átti hann á Stauri suðr víð víkinga, drap marga, en suma rak hann á kaf. Þar nest for hann austr í Garðaríki á hendr Valdamari gamla ok her-jaði víða um hans ríki. Hann braut Aldeigjuborg ok tók þar mikit fé, ok enn lengra sótti hann austr í Garða, fór allt með hemaði, brenndi borgir ok kastala, en bœndr runnu með byrðar á markir. Enn tók hann í Eystrasalti í hans ríki þrjár skeiðar víkin-ga, drap allt liðit ok tók skipin ok allt fé þeira. Þar nest gekk hann uppa á Eystra-Gautland ok brenndi þar mgrg þorp, fór ofan með herfangi miklu. Þaðan for hann austr herskildi um allar Sýslur¹. Þar næst atti hann orrostu við Óláf Tryggvason. Eiríkr veitti uppggngu á Skáni ok tók þar mikit fé, ok áðr en hann kœmi til skipa átti hann mikla orrostu við landsmenn ok hafði sigr. Þar næst tók hann kngrru fjóra fyrir Yggiustgðum af kaupmgnnum, hljópu sumir fyrir borð, en sumir váru handteknir ok bundnir, meðan jarlinn ok hans menn skiptu klæðum þeira. Þessar allar orrostur talði Eyjúlfr dáðaskáld, þá er hann orti um Eirík þat kvæði, er heitir Bandadrápa.

í þann tíma herjaði Eiríkr jarl mest um Garðaríki í veldi Valdamars konungs, er Óláfr Tryggvasonr var konungr í Nóregi, ok gorði hann þat til hefndar ok óþokka við Óláf konung ok fjandskapar eptir fall Hákonar fǫður sins. […] (Bls. 164–165)

¹ В – allar Sýslur; A – Aðalsýslur.