Публикуется по изданию: Fagrskinna – Nóregs konunga tal / Bjami Einarsson (ÍF. В. XXIX). 1984. Bis. 55-373.

XIV. kapítuli

[…] Haraldr konungr gráfeldr var úti jafnan á skipum[297] með her sínum til ýmissa landa ok átti margar orrostur ok hafði optast betr. Hann kom með liði sínu suðr til Danmarkar ok barðisk þar við Skáni ok hafði sigr við víkinga. Annat sinn heijaði hann vestr á Skotlandi ok á írlandi ok hafði gagn hvárttveggja (sinn). Þriðja sumar for hann með her austr í Gautland ok gorði þar mikinn ófrið. Fjórða sumar for hann með her (sinn) norðr á Bjarmaland ok átti þar mikla orrostu á Vínubakka ok drap þar mikit folk, fekk þar bæði gull ok silfr ok mikit annat fé ok for aptr sama haust. […] (Bis. 103)

XV. kapítuli

Dóttir Haralds ens hárfagra var Álof árbót, er atti Þórir þegjandi á Mœri jarl. Þeira dóttir var Bergljót, er átti Sigurðr Hlaðajarl. Þeira sonr var Hákon, er missti fǫður síns á ungum aldri, ok er <hann> spurði fall fǫður síns, fekk hann sér skip ok þar menn til ok bjó lið sitt vel at vápnum, ok helt hann skipi sínu austr í Vík ok þaðan í Eystrasalt. Tók þá at herja ok gorðisk útileguvíkingr. Hann herjaði um Svíaveldi ok Gauta, Vinða ok Kúra, allt austr um Sýslu; hafði friðland um vetrum til Danmarkar ok vingaðisk með fégjgfum ok heimsóknum við Harald konung Gormsson, en hvert sumar lá hann úti í hemaði. […] (Bls. 103–104)

XXII. kapítuli

[…] Eiríkr sœkir austr í Svíaríki á fund Óláfs Svíakonungs ok var þar í góðu yfirlæti langa hríð ok herjaði víða um Austrvegu, sem segir Þórðr Kolbeinssonr: […] (Bls. 139)