Тексты 1–3 публикуются по изданию: Det Arnamagnæanske handskrift 81a fol. / A. Kjær og L. Holm-Olsen. Kristiania, Oslo, 1910–1987. Bls. 292–678.

Текст 4 публикуется по изданию: Fms / Finnur Magnússon. 1835. B. IX. Bls. 228–535; B. X. Bls. 1-154

81. Herfor til Biarma

Sumar þetta foru þeir herferd til Biarmalandz, Andres skialldarband ok Jvar vtuik. Þeir hofdu jjjj skip. En su sok var til ferdar þeirrar, at hofdu farit kaupferd[524] til Biarmalandz nockurum vetrum adr, Andres af Sannmelingum[525] ok Sueinn Sigridarson[526], Augmundr[527] af Spanheime[528] ok margir adrir. Þeir hofdu jj skip ok foru aptur vm haustit, Andres ok Sueinn. Enn þeir satu eptir med annat skipit, Helge Bogransson[529] ok skiparar hans. Augmundr af Spanheime var ok eptir ok for vm haustit austr[530] j Sudrdalaʀiki[531] med sueinvm sinum ok varnade. En Haleygar voru missattir vid Biarmakong. En vm vetrin fara Biarmar at þeim ok drapu alla skipshofnina. [Enn er Augmundr spurdi þat[532], for hann austr[533] j Holmgarda [ok þadan et eystra vt til hafs[534] ok letti eigi, fyr en hann kom til Jorsala. For hann þadan aptur[535] til Noregs, ok vard hans ferd allfræg. Þeir Andres ok Jvarr foru til Biarmalandz ok giordu þar et mesta hervirke j manndrapum ok ranum ok fengu storfe[536] j gravoru ok brendu silfri. Ok er þeir foru nordan, sigldu þeir j ʀỏst nordr fyrir Straummneskinnu, ok bar ór jjj skipinn, en æ. þui skipe, er Jvar var æ, barr sioinn j seglit, ok halladi sua skipinu, at jn fell siorinn, ok þui næst vellti. […] Anndres for vm haustit til Halogalandz, [ok hefir ecki verit[537] sidan af Norege[538] til Biarmalandz[539]. (Bls. 371–372)

102. Fra Skula jarle.

[…] Vm morguninn, er þingit var, baud Jvarr bod fyrir vigit. En Pall bonde suaradi, kuad Jvarj meire naudsyn at hafa betur gætt siglingar sinnar, er hann for af Biarmalande, ok hafa eigi þar tynt hinum beztum bondasonum, en gioraz fyrirmadr at þessu, at drepa hird kongs ok jarls, en laugunauta sina, ok kuat eigi bod mundo þeginn af honum. Ok sleit sua þessu þinge[540]. (Bls. 391)

271[541]

Þenna vetur, [er Hakon kongr[542] sat j Þrandheimi[543], kom [austan or Gardaʀiki[544] sendemenn Alexandurs[545] [kongs af Holmgarde[546]. Het sa Mikel[547] [ok var riddari[548], [er fyrir þeim var][549]. Kærdu þeir vm þa hluti, er vid attuz syslumenn[550] Hakonar kongs nordr aa Mork[551] ok austan Kirialar[552], þeir sem skatgilldir voru undir Holmgardakong; þuiat þeir attu jafnan vid ofrid j ranum ok mandrapum. [Voru þar stefnur at attar, ok rad fyrir giort, huerssu þat skylldi nidr setia[553]. Þeir hofdu ok þat erinde at sia[554] fru Kristin[555], dottur Hakonar kongs, þuiat Holmgardakongr hafdi þat rad[556] bodit þeim, at þeir [skylldu][557] [leita eptir vid kong, ef hann villde gipta fruna syni Alexandurs kongs[558]. Hakon kongr giorde þat rad, at hann sende [menn][559] or Þrandheime vm vorit, ok foru austr til Holmgarz med sendemỏnnum Alexandrs kongs. Var fyrir þeirre ferd Vigleikr prezson ok Borgarr. [Foru þeir til Biorguinar ok sua hit eystra[560]. Komu þeir vm sumarit j Holmgard, ok [tok kongr vel vid þeim[561], ok settu þeir þa frid at sinne mille skattlanda sinna, [suo at huorigir skylldu odrum ófrid giora, Kirialar ne Finnar[562]; ok hellz su sætt ecki leinge sidan[563]. J þann tima var ofridr mikill j Holmgardi. Gengu Tattarar[564] [aa riki Holmgardakongs[565], ok [fyrir þær sakir[566] var ecki litit aa bonordit, [þat er Holmgarz[kongr] hafdi flytia latit[567]. Ok er þeir hofdu flutt erende sinn[568], foru þeir austan aptr[569] med sæmiligum giofum, er Holmgarz-kongr sendi Hakoni kongi. Komu þeir austan vm vetrin ok fundu Hakon kong j Vikinne. (Bls. 623–624)

280

Þa er Hakon kongr la vid Lindisholma, var Birgir jarl fyrir austan ana med her sinn vid Gullbergseid[570]. Jarl[571] hafdi.v þusundir manna[572]. […] Þar var ok med jarlli[573] Andres kongr af Sursdolum[574], brodir Alexandrs kongs af Holmgardi. Hann hafdi flyit austan fyrir Totturum[575]. […] (Bls. 636)

333. Talðar Landsbætr ok Lagaskipan[576]

Hákon konúngr lagði meira hug á at styrkja guðs kristni í Noregi, en engi konúngr annarr fyrir honum, síðan var hinn heilagi Ólafr konúngr. Hann let gera kirkju í Truns[577], ok kristnaði þá kirkjusókn. Til hans komu ok margir Bjarmar, er flýit höfðu austan fyri ófriði Tattara, ok kristnaði hann þá, ok gaf þeim einn fjörð, er Malángr heitir[578]. […] (Fms. X. 152–153)