Публикуется по изданию: Fagrskinna – Nóregs konunga tal / Bjarni Einarsson (ÍF. B. XXIX). 1984. Bls. 55-373.
LXXVII. kapítuli [Ól. kyrra]
Eptir þessa fimm hǫfðingja lifði ekki fleira af ætt Goðina jarls svá at vér kunnum frá segja en dóttir Haralds konungs, Gyða, en sonr Tósta jarls var Skúli konungsfóstri. Gyðu, dóttur Haralds konungs, fekk Valdamarr konungr, sonr Jarizleifs konungs í Hólmgarði ok Ingigerðar, dóttur Óláfs konungs svenska. Sonr Valdamars ok Gyðu var Haraldr konungr, er fekk Kristínar, dóttur Inga konungs Steinkelssonar. Þeira dœtr váru þær Málfríðr ok Ingibjǫrg. Málfríði átti fyrr Sigurðr konungr Jórsalafari, en síðan Eiríkr eimuni Danakonungr Eiríkssonr. Ingibjǫrgu Haraldsdóttur, systur Málfríðar, fekk Knútr lávarðr, bróðir Eiríks eimuna. Þeira bǫrn váru þau Valdamarr konungr ok Kristín ok Katerín ok Margareta. Valdamarr Danakonungr fekk Suffíu, dóttur Valaðs konungs á Púlinalandi ok Rikizu dróttningar. Bǫrn þeira Valdamars konungs ok Suffíu var Knútr konungr ok Valdamarr konungr ok Rikiza dróttning. Margaretu, dóttur Knúts lávarðr, átti Stígr hvítaleðr, faðir þeira Nikuláss ok Kristínar, er átti Karl konungr Sverkissonr. Þeira sonr var Sverkir konungr, faðir Jóans konungs. Móðir Karls konungs var Úlfhildr dróttning, dóttir Hákonar Finnssonar, Hárekssonar ór Þjóttu. Úlfhildi átti fyrst Nikulás Danakonungr, en síðan Ingi Svíakonungr Hallsteinssonr, en síðast Sverkir konungr Kolssonr. Rikizu dróttningu átti Eiríkr konungr í Svíþjóð Knútssonr. (Bls. 295–296)
LXXIX. kapítuli [Ól. kyrra]
[…] Óláfr konungr sat lǫngum austr í Ranríki at einu ríku konungsbúi. Hann gipti systur sína, Ingigerði, Óláfi, syni Sveins (Dana)konungs, er konungr var í Danmǫrku síðan eptir Knút, bróður sinn. […] (Bls. 301)
LXXX. kapítuli [Magn. berf.]
Eptir andlát Óláfs konungs þá var tekinn til konungs í Vík austr Magnús Óláfssonr, en Þrœndir tóku til konungs Hákon, son Magnúss, er var fóstrsonr Steigar-Þóris. Hann var allra manna vinsælastr við bœndr. Hákon hafði farit til Bjarmalands ok barizk þar ok fekk sigr. Á sama ári, er Magnús tók konungdóm, herjaði hann á Dani um Fjóni ok Sjáland ok brenndi Viskardal ok tók þar mikit fé. […] (Bls. 302)
XCIII. kapítuli [Magn. bl.]
[…] Magnús, sonr Sigurðar konungs, fekk Kristínar, dóttur Knúts lávarðar ok Ingibjargar, dóttur Haralds konungs, systur Málfríðar dróttningar, er Sigurðr konungr, faðir hans, átti. […] (Bls. 321)
CXIV. kapítuli [Magn. Erl.]
Valdamarr kom allt til Túnsbergs, ok svá sǫgðu menn, at landsfólkit var svá geyst at þeim, at þá er þeir kómu nær landinu, þá hljópu einn maðr eða tveir saman ok skutu á þá ok þótti konungi þar sýnask í því fullr illvili ok kvazk finna á því, at þeir vildu engum kosti undir ganga ok talði tvá kosti fyrir hgndum, þann annan at snúa aptr til Danmarkar með svá búit eða fara með ránum fyrir landit ok manndrápum ok sagði meir sinn vilja at heija eigi á kristit land ok kvað œrit vítt austr fyrir liggja í Austrvegum at heija á ok fá sér fjár; lýsir málinu ok segir, at hann vill suðr aptr snúa, ok svá gørði hann, fór suðr aptr til Danmarkar, gaf þá heimleyfi leiðangrinum. […] (Bls. 354)
Viðbætur
Hér hefr Arnmœðlingatal
[…] Dóttir Sigurðar konungs ok Málfríðar Haraldsdóttur var Kristín, er átti Erling jarl. […] (Bls. 372)