Публикуется по изданию: Fagrskinna – Nóregs konunga tal / Bjami Einarsson (ÍF. B. XXIX). 1984. Bls. 55-373.

XXXVI. kapítuli

[…] Þá er sett var þingit, berr jarlinn fram innsigli Knúts konungs ok bréf þau, er þar fylgðu; fær til kapalín sinn at lesa upp fyrir alþýðu ok váru þar nefndir allir enir stœrstu hǫfðingjar í Danmgrk. Sendir Knútr konungr þeim kveðju sína ok þar með Qllum Dgnum. «Ek vil, at tekinn sé til konungs at Vébjargaþingi Hgrða-Knútr, sonr minn; sé hónum svarit allt landit at eign ok yfirsókn.» Þetta 0rendi styrkði Úlfr jarl, talaði um bæði langt ok snjallt ok sagði, hversu þungt þat var at sitja konungslausir jafnmikit land ok ríkt, sem þeir hǫfðu, áttu jafnan ófrið við Saxa ok Austrvegsmenn ok enn fyrr við Norðmenn. Svá lauk þessu þingi, at Hgrða-Knútr var tekinn til konungs yfir Danmgrk eptir bréfa tilvísan ok ráði Ulfs jarls, ok réð hann þá gllu ríkinu. Nú kómu þessi tíðendi um várit vestr til Englands, hvat Danir hǫfðu ggrt. (Bls. 202–203)

XLIV. kapítuli

Eptir brottferð Sveins konungs ór Þrándheimi gørðu Þrœndir ráð á millom sín, vglðusk til enir beztu menn ok ríkustu, fóru ór landi; váru þessir enir fyrstu menn, Eggjar-Kálfr ok Einarr þambarskelfir, fóru austr í Garðaríki, biðja Jarizleif konung, at hann mætti fá þeim Magnús, son Óláfs ens helga. Konungrinn var þess mjǫk trauðr, hræddisk, at þeir mundi svíkja hann sem fǫður hans. Þá sóru eiða tólf enir beztu menn, er í því liði váru, sem segir Bjami gullbrárskáld:

Þeir sóru þess eið Jarizleifi konungi, at þeir skyldu halda Magnús konung í Nóregi ok fylgja hónum af trúnaði ok styrkja hans ríki. (Bls. 207–208)

XLV. kapítuli

Af þessu fóru þeir austan ok gørðusk þeir Kálfr ok Einarr ráðgjafar Magnúss konungs ok fóstrfeðr. Þeir váru á ferð um vetrinn allt til hafsins, ok tóku þeir skip ok sigldu yfir til Svíþjóðar, ok þá er þeir kómu til Sigtúna, gengu þeir af skipum ok fóru svá um Svíþjóð ok svá til Nóregs sem vegar falla til ok kómu ofan í Þrándheimi norðr.

Svá sagði Arnórr jarlaskáld:

(Bls. 208–209)