Публикуется по изданию: Agrip af Nóregskonunga sǫgum / Bjarni Einarsson (ÍF. XXIX). 1984. Bls. 1-54.

XXXIII. kapítuli

En þá er guð tók at birta jartegnum um inn helga Óláf, þá réðusk bgztu menn til að fara ór landi at sœkja Magnús, son ins helga Óláfs, því at menn fundu misræði sín ok iðruðusk ok vildu þá þat bœta á syni hans, er þeir hǫfðu á sjálfum hónum brotit, ok sóttu í Austrvega til Jarizláfs konungs ok báru til þess allra baztra manna orðsending ok bœnarstað, at hann skyldi til lands sœkja. Ok váru hǫfðingjar í þeiri fgr Rǫgnvaldr jarl, Einarr þambaskelmir, Sveinn bryggjufótr, Kálfr Árnasonr. En þeira bœn var eigi fyrr heyrð né framgeng en þeir unnu hónum land ok trúnað, því at Ingigerðr dróttning stóð á móti. (Bls. 32)

XXXIV. kapítuli

En því næst k0mr hann í land fjórum vetrum eptir fall fǫður síns, Óláfs konungs, ok með því at þau Sveinn ok Álfífa vissu manna þokka við hann ok óvinsælð sína, þá flýðu þau til Danmarkar. […] Hann var náliga ellifu vetra, er hann kom í land. […] (Bls. 32)