Калуша бирит калушатам:
– Калушаточки! А калушаточки! Канна, Манна, Гуранна и Кукуся!
– И, – бирят калушата.
А Калуша:
– Инда, калушата, побирим об АБВ! Яете АБВ?
– АБВ? – волят калушата. – Не, не яем. АБВ трямкают?
– Ни.
– АБВ дюбые?
– Ни, ни! – бирит Калуша. – Яйте, калушата: АБВ – абвука!
Ну и калушата посяпали с напушки на оттырь, в бурдысья.
А Калуша за калушатами сяпает и волит:
– Яйте, калушаточки, – волит Калуша. – АБВ – кузявая абвука! Без АБВ калушата не высяпают в калуши.
Калушата аж блуки вымзили:
– Абвука?
А Калуша волит:
– Ну! Без абвуки на напушке некузяво. Индякие – и напушане, и напушанки – абвуку яют. А! Б! В! Бирьте: Ааа…
А калушата бирят:
– Оу… Ня… Пся… Кгг…
– Ни! (Волит Калуша.) Ааа! Бэээ! Вэээ!
Но калушата как тырснут в бурдысья! (Не уявши абвуки.)
А Бутявка за напушкой волит:
– Калушата не яют АБВ! Зюмо некузявые! Пуськи бятые!