– Кто ты, Ворон?
– Карл! Карл!
– Крал кораллы?
– Крал! Крал!
А Ворона Клара
Мой кларнет украла.
Карла каркнула:
– Ты, Карл,
Макароны раньше крал!
Но кораллы, старый вор,
Красть у родственниц —
Позор!
В чём приду я на бульвар —
Карл?! Карл?!
– Зря кораллы берегла!
Где кларнет?!.
– Да продала!
– Карр!
– Карр!
– Карр!
– Карр!
И удрали друг за дружкой
Красть редиску на базар…